Oferty sezonowe

Dowódcy! 🚩 Od 7 do 13 listopada 2025 r. (do godziny 07:00 GMT) w ramach oferty sezonowej będzie dostępny nowy unikalny zestaw maszyn premium. Po ukończeniu specjalnych wyzwań sezonowych będziecie mogli je kupić z maksymalną zniżką:

• W kampanii czołgowej: BMD-4M + 4 Klucze do Dużego Trofeum z sezonu „Srebrne strzały” + zapasy x5, zestawy naprawcze x100, apteczki x100, gaśnice x50.
• W kampanii okrętowej: pancernik IJN Tosa + 4 Klucze do Dużego Trofeum z sezonu „Srebrne strzały” + generatory dymu x250 + zapasy morskie x250.
• W kampanii lotniczej: myśliwiec P-59A + 4 Klucze do Dużego Trofeum z sezonu „Srebrne strzały” + zapasowe części x10.

BMD-4M (Era X)

Notka historyczna

Prace nad powietrznodesantowym pojazdem bojowym BMD-4 rozpoczęły się w połowie lat 90. XX wieku w odpowiedzi na starzenie się poprzednich generacji sprzętu powietrznodesantowego. Jego kluczową cechą był moduł bojowy „Bakcza-U”, który charakteryzował się unikalnym połączeniem uzbrojenia i nowoczesnego systemu kierowania ogniem.

Zmodernizowany BMD-4M, który pojawił się w latach 2010., otrzymał ulepszone podwozie zunifikowane z BMP-3 oraz silnik o większej mocy. Ta wersja jest obecnie używana przez armię rosyjską.

W skrócie

• Mocne strony: Szybkostrzelne działo/wyrzutnia 100 mm z automatem ładującym, działko automatyczne 30 mm, dobra mobilność.
• Słabe strony: Wysoki profil, niski poziom ochrony.
• Szanse: Szybki rekonesans, ataki z flanki, przejmowanie stref.
• Zagrożenia: Trafienia z dział czołgowych i PPK.

Zmodernizowany BMD-4M, który pojawił się w latach 2010., otrzymał ulepszone podwozie zunifikowane z BMP-3 oraz silnik o większej mocy. Ta wersja jest obecnie używana przez armię rosyjską.

W skrócie

• Mocne strony: Szybkostrzelne działo/wyrzutnia 100 mm z automatem ładującym, działko automatyczne 30 mm, dobra mobilność.
• Słabe strony: Wysoki profil, niski poziom ochrony.
• Szanse: Szybki rekonesans, ataki z flanki, przejmowanie stref.
• Zagrożenia: Trafienia z dział czołgowych i PPK.

W bitwie

W War Thunder Mobile BMD-4M ma stać się jednym z najbardziej zaawansowanych rosyjskich pojazdów bojowych. Jego główną zaletą jest wielozadaniowy moduł bojowy „Bakcza-U”, który łączy w sobie działo/wyrzutnię 100 mm 2A70 oraz działko automatyczne 30 mm 2A72. Dzięki temu może skutecznie zwalczać szeroki zakres celów. Pociski odłamkowe HE z działa 100 mm doskonale sprawdzają się przeciwko lekko opancerzonym pojazdom, pociski PPK 9M117M1 są skuteczne przeciwko czołgom, a działko automatyczne 30 mm jest wszechstronnym narzędziem przeciwko lekkim pojazdom opancerzonym, zwłaszcza przy strzałach z boku. Dzięki dużej szybkostrzelności pojazd może być również wykorzystywany przeciwko nisko lecącym samolotom.

Korzystanie z BMD-4M wymaga umiejętnego ustawiania pojazdu, ponieważ jest on dość widoczny. Jego pancerz jest cienki, nawet po wzmocnieniu dodatkowymi elementami, co oznacza, że nie wytrzymuje on trafień z dział czołgowych ani pocisków kierowanych.

Najlepszą taktyką dla BMD-4M jest albo agresywne przejmowanie strefy, gdzie dowódca pojazdu musi zawsze strzelać jako pierwszy, albo wspieranie sojuszników za pomocą PPK i niszczenie modułów wroga za pomocą działka automatycznego.

IJN Tosa (Era IV)

Notka historyczna

Pancerniki typu Tosa miały być szczytem ewolucji japońskich pancerników drednot. Dwa okręty – Tosa i Kaga – zostały zwodowane w 1920 roku. Stanowiły one powiększoną wersję pancerników typu Nagato z dodatkową piątą wieżą baterii głównej, wyposażoną w dziesięć dział kalibru 410 mm w pięciu podwójnych wieżach, co czyniło je najpotężniejszymi okrętami swoich czasów. Innowacyjny system opancerzenia obejmował pochyły pas o grubości 280 mm i wielowarstwową ochronę pokładu. Uzbrojenie torpedowe składające się z ośmiu wyrzutni kalibru 610 mm było najpotężniejsze spośród ówczesnych pancerników.

Podpisanie traktatu waszyngtońskiego w 1922 r. wstrzymało budowę obu okrętów. Po zwodowaniu Tosa służyła jako cel do testowania nowej broni i systemów obronnych. Okręt został zatopiony w 1925 r. Jej siostrzany okręt, Kaga, otrzymał drugie życie po przebudowie na lotniskowiec i został zniszczony podczas bitwy o Midway w 1942 r.

W skrócie

• Mocne strony: Bateria główna 10x410 mm, bardzo potężne torpedy, dobra ochrona, średnia prędkość.
• Słabe strony: Słaba obrona przeciwlotnicza, długi czas przeładowania.
• Szanse: Dominacja w pojedynkach artyleryjskich, blokowanie obszarów za pomocą torped, utrzymywanie kluczowych pozycji.
• Zagrożenia: Pociski pancerników i samoloty.

W bitwie

Najpotężniejszy pancernik swojej epoki zadowoli przyszłych dowódców doskonałą artylerią i mocnym pancerzem, a jednocześnie okaże się szybszy od niektórych swoich odpowiedników!

Ten japoński pancernik posiada pięć podwójnych wież z potężnymi działami kalibru 410 mm, co daje łącznie dziesięć luf. Pod względem siły ognia ten japoński drednot bez wątpienia plasuje się wśród najniebezpieczniejszych okrętów wojennych w grze. Jego uzbrojenie uzupełniają działa kalibru 140 mm w pojedynczych wieżach, po 10 z każdej burty. Zgodnie z ówczesną modą każdy okręt kapitański musiał być wyposażony w torpedy, a IJN Tosa nie był tu wyjątkiem. IJN Tosa posiada 8 wyrzutni torpedowych, które wystrzeliwują słynne torpedy „Długa Lanca” kalibru 610 mm, budzące strach wśród marynarzy na całym świecie. Uzbrojenie przeciwlotnicze jest również typowe dla okresu międzywojennego – ten kolosalny okręt jest chroniony tylko przez cztery działa przeciwlotnicze kalibru 76 mm, które z pewnością nie są w stanie skutecznie bronić IJN Tosa przed zagrożeniami z powietrza.

Kolejną mocną stroną japońskiego pancernika jest jego ochrona. Inżynierowie zastosowali racjonalne kąty nachylenia głównych elementów pancerza statku, zwrócili szczególną uwagę na dobrą ochronę przed torpedami i znacznie wzmocnili pokłady przed ostrzałem z góry. IJN Tosa może wytrzymać trafienia zarówno krążowników, jak i przedwojennych pancerników, kontynuując ostrzał z głównej baterii nawet pod intensywnym ostrzałem. Dobrą wiadomością jest to, że w porównaniu z ówczesnymi okrętami IJN Tosa ma przyzwoitą mobilność, choć nie można go uznać za naprawdę zwrotny lub szybki jak krążownik.

IJN Tosa to klasyczny przedwojenny potężny okręt, w którym zastosowano wiele bardzo interesujących rozwiązań konstrukcyjnych. W bitwach War Thunder Mobile będzie on jednym z filarów każdego meczu. Jego przeżywalność i celność ostrzału w dużej mierze zadecydują o wyniku każdej potyczki. Most IJN Tosa już czeka na was, dzielni dowódcy.

P-59A (Era VII)

Notka historyczna

Prace nad samolotem P-59 Airacomet rozpoczęły się w 1941 roku, kiedy to firma Bell Aircraft otrzymała zlecenie zaprojektowania myśliwca z wykorzystaniem najnowszych silników odrzutowych produkowanych przez General Electric, które były licencyjnymi kopiami brytyjskich silników Power Jets W.1. Inżynierowie firmy Bell zrezygnowali z tworzenia całkowicie nowego samolotu, decydując się zamiast tego na modyfikację płatowca samolotu P-63 Kingcobra z silnikiem tłokowym. Projekt przeszedł znaczące zmiany: skrzydła zostały przesunięte do środkowej części kadłuba, sekcja ogonowa została wydłużona, a kadłub poszerzony, aby pomieścić dwa silniki turboodrzutowe.

Jednak wstępne testy ujawniły poważne niedociągnięcia, a mianowicie niski stosunek ciągu do masy, niewystarczającą prędkość i problemy z niezawodnością silnika. Słynny pilot testowy Chuck Yeager, który brał udział w testach, zwrócił uwagę na rozczarowujące osiągi prędkościowe, ale bardzo pochwalił płynne sterowanie i stabilność samolotu w locie. Pomimo produkcji ograniczonej serii, P-59 nigdy nie został przyjęty do służby.

W skrócie

• Mocne strony: Utrzymuje maksymalną prędkość podczas lotu poziomego, doskonała manewrowość, działko kalibru 37 mm i karabiny maszynowe.
• Słabe strony: Słabe przyspieszenie, ograniczona amunicja do działka.
• Szanse: Walka w powietrzu, przechwytywanie bombowców wysokiego pułapu.
• Zagrożenia: Kontakt z wrogiem podczas wznoszenia.

W bitwie

P-59A Airacomet będzie jednym z pierwszych myśliwców odrzutowych w War Thunder Mobile. Jego konstrukcja oparta jest na kadłubie słynnego „Kingcobra” (samolotu P-63 z silnikiem tłokowym), który został przystosowany do montażu dwóch silników odrzutowych. Podobnie jak wszystkie wczesne samoloty odrzutowe, P-59A charakteryzuje się słabym przyspieszeniem, jednak jest to cecha typowa dla pierwszych silników odrzutowych, które miały stosunkowo niewielką moc. Jednak silniki te pozwalają mu bez większych problemów utrzymać maksymalną prędkość podczas lotu poziomego, w przeciwieństwie do samolotów z silnikiem tłokowym. Główną zaletą amerykańskiego P-59A jest jego doskonała manewrowość jak na samolot odrzutowy. W rzeczywistości Airacomet jest w stanie wygrać walkę kołową nawet z najlepszymi myśliwcami tłokowymi z końca wojny!

Ciekawe jest również uzbrojenie samolotu. Inżynierowie postanowili wykorzystać w kadłubie działko M10 37 mm z samolotu Cobra. Broń ta charakteryzuje się niską szybkostrzelnością oraz trudną balistyką. Jednak ogromne dziury wyrwane w skrzydłach i kadłubach wrogów przez pociski 37 mm HEFI (High-Explosive Fragmentation Incendiary) sprawiają, że zdecydowanie warto nauczyć się obsługi tego działka! Twoje uzbrojenie dodatkowe składa się z trzech sprawdzonych i skutecznych karabinów maszynowych Browning 12,7 mm.

W walce P-59A jest posłusznym i przewidywalnym samolotem. Pilot musi wykazać się cierpliwością, aby spokojnie nabrać wysokości, ponieważ przeciwnikom trudno będzie cię stamtąd zepchnąć! Nie zapomnij o terminowym przeładowaniu potężnego działa kalibru 37 mm, ponieważ jego pojemność wynosi tylko 45 nabojów.

Wyzwanie Sezonowe

Po wykonaniu zadań wydarzenia między 7 a 13 listopada (koniec o godz. 07:00 GMT) możesz otrzymać maksymalną zniżkę na Oferty Sezonowe!

Nie przegap fantastycznej okazji, aby kupić świetne maszyny premium ze zniżką i otrzymać dodatkowe klucze do Dużego Trofeum z sezonu „Srebrne strzały” w War Thunder Mobile (WTM)!