Pluton G6 (Era V)

Notka historyczna

Na początku lat 70. armia południowoafrykańska rozpoczęła program modernizacji własnej artylerii, w tym haubic samobieżnych. W związku z tym, dla kanadyjskich haubic G5 155 mm wprowadzonych do służby, rozpoczęto program rozwoju jednostki samobieżnej. W 1981 roku firma ARMSCOR zaprezentowała pierwszy prototyp o nazwie G6 Rhino („nosorożec”), a kilka lat później pierwsza prototypowa partia pojazdów została wysłana do udziału w wojnie granicznej w RPA. Wojsko doceniło również doskonałe osiągi pojazdu - rozstaw osi był idealnie dopasowany do warunków działań bojowych w RPA.

Produkcja seryjna G6 Rhino trwała do 1994 roku i wyprodukowano ponad 150 egzemplarzy tej jednostki, w tym dla zagranicznych operatorów - ZEA i Omanu.

G6

Nowy G6 Rhino to świeże spojrzenie na koncepcję samobieżnej maszyny dużego kalibru, a główną różnicą w stosunku do zwykłych pojazdów tej klasy będzie podwozie kołowe. Z jednej strony G6 dobrze czuje się na płaskich drogach, gdzie masywny pojazd może poruszać się z prędkością przeciętnego czołgu. Z drugiej strony długa podstawa zwiększa promień skrętu, a w terenie koła przegrywają z gąsienicami.

Długolufowa haubica G6 155 mm może strzelać zarówno konwencjonalnymi pociskami HE, jak i HE-VT, z których oba zawierają bardzo dużą ilość materiałów wybuchowych. Nie każdy wróg jest w stanie przetrwać ciężkie, odłamkowo-burzące pociski G6, ponieważ zadają one ogromne obrażenia nawet bez przebijania pancerza. Warto jednak zwrócić uwagę na ograniczone kąty celowania w poziomie - nie więcej niż ±40° względem osi pojazdu.

G6 Rhino nie jest pojazdem pierwszej linii, najbardziej korzystne jest użycie masywnego kołowego działa samobieżnego jako pojazdu wsparcia dla grupy sojuszniczych czołgów w ataku lub obronie pozycji - dzięki temu łatwiej jest znaleźć osłonę i nie ma potrzeby ustanawiania rekordów prędkości. Ale każdy strzał afrykańskiej haubicy samobieżnej ma duże szanse odesłać niezdecydowanego wroga od razu do hangaru!

Kto będzie kolegą z plutonu G6 i będzie wspierał sojuszników, jeśli sytuacja będzie tego wymagać?

Charioteer Mk.VII

Brytyjski czołg średni Charioteer Mk.VII nie może pochwalić się poważnym opancerzeniem, ale jego prędkość, uszkodzenia i szybkostrzelność zasługują na szczególną uwagę! Dowódca będzie miał do dyspozycji bardzo zwinny czołg z doskonałym 20-funtowym działem (84 mm) i doskonałymi pociskami przeciwpancernymi - solidny „uchwyt” ze stabilnymi obrażeniami dla większości wrogów i APDS dla najtrudniejszych wrogów.

Ratel 90

Ratel 90 („borsuk”) był pierwszym kołowym pojazdem bojowym produkcji RPA, który wszedł do służby. Rolą tego lekkiego pojazdu kołowego w walce jest skryte polowanie na czołgi i zdobywanie punktów w obszarach miejskich. Pancerz BWP może powstrzymać jedynie ostrzał z karabinu maszynowego, ale działo 90 mm, zadające duże uszkodzenia i posiadające doskonałą szybkostrzelność, będzie niebezpieczne dla każdego napotkanego wroga.

Ystervark

Charakterystyczny południowoafrykański Ystervark („jeżozwierz”) to koncentracja prędkości i szybkostrzelności! Działko automatyczne 20 mm ma zarówno pociski HE, jak i APHE, a lekkie podwozie kołowe o wysokim stosunku mocy do masy szybko doprowadzi najbardziej zdesperowanych dowódców do flanki wroga lub do nieoczekiwanej pozycji zasadzki!

*Skład pojazdów plutonu, ich specyfikacje i kamuflaże są wciąż opracowywane i mogą różnić się od tych przedstawionych w tym artykule.

Pluton G6 (Era V) będzie dostępny w Średnim trofeum kampanii czołgów wraz z rozpoczęciem nowego sezonu.