Notka historyczna

Lekki krążownik „Maksim Gorki” został zbudowany pod koniec 1936 roku w ramach ulepszonego projektu 26, który został wykorzystany do budowy krążowników typu „Kirow”. Okręt został zwodowany niecałe 1,5 roku po rozpoczęciu budowy.

„Maksim Gorki” brał czynny udział w bitwach II wojny światowej. Od pierwszego dnia wojny był uczestnikiem zapory w Zatoce Fińskiej, gdzie odniósł pierwszą poważne uszkodzenia. Następnie wyróżnił się podczas obrony Leningradu, gdzie był w remoncie, ale aktywnie pomagał obrońcom miasta odeprzeć nacierającego wroga. Ponownie został uszkodzony, tym razem przez naloty i ponownie wysłany do naprawy. Brał udział w przełamaniu blokady Leningradu, a następnie wspierał ofensywę Armii Czerwonej ostrzałem artyleryjskim umocnień linii Mannerheima.

Za odwagę i sprawność taktyczną krążownik „Maksim Gorki” został odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru. W latach powojennych „Maksim Gorki” został wycofany z eksploatacji w 1956 roku, a w 1959 roku został rozebrany na części.

Tak więc, radziecki lekki krążownik „Maksim Gorki” II ery jest w centrum uwagi. Spróbujmy zrozumieć, jakie są jego cechy, zalety i wady tego nowego radzieckiego okrętu!

Maksim Gorki (Era II)

Podobnie jak na „Kirowie”, na pokładzie „Maksima Gorkiego” znajduje się 9 dział kalibru 180 mm w trzech wieżach, co jest więcej niż poważnym uzbrojeniem dla lekkiego krążownika. Uzbrojenie pomocnicze okrętu to 6 uniwersalnych dział 100 mm, doskonała broń dla lekkiego krążownika. Wreszcie, artyleria przeciwlotnicza jest reprezentowana przez działa 45 mm i ciężkie karabiny maszynowe krótkiego zasięgu.

Obronę okrętu, a także jego uzbrojenie, można również przypisać do klasy przejściowej między lekkimi i ciężkimi krążownikami. Grubość pancerza jest wystarczająca, aby nie tylko walczyć z dowolnym lekkim krążownikiem w drużynie wroga na równych warunkach, ale nawet oprzeć się wczesnym ciężkim krążownikom na długich dystansach. Dość liczna załoga również wpływa korzystnie na parametr przeżywalności.

Potężne uzbrojenie i dobry pancerz w tym przypadku nie obniżają walorów użytkowych - „Maksim Gorki” jest łatwy w sterowaniu, szybko osiąga maksymalną prędkość i jest w stanie działać w grupie lekkich krążowników, nie ustępując im pod względem dynamiki.

Przyzwoita mobilność krążownika, pomnożona przez wysoką przeżywalność i doskonałą siłę ognia, sugeruje aktywne wykorzystanie krążownika. Musi on walczyć manewrując, unikając ognia i jednocześnie zadając maksymalne możliwe uszkodzenia najgroźniejszym przeciwnikom wrogiego zespołu. Chociaż przeładowanie dział 180 mm trwa dłużej niż w przypadku innych lekkich krążowników, obrażenia zadawane przez „Maksim Gorki” są zauważalnie wyższe!

Lekki krążownik „Maksim Gorki” będzie prawdziwym prezentem dla entuzjastów marynarki wojennej ZSRR.

„Maksim Gorki” (Era II) można zdobyć ze Średniego Trofeum w kampanii okrętów wraz z rozpoczęciem nowego sezonu.