Oferty sezonowe

Dowódcy! 🚩 Od 12 do 19 listopada 2026 r. (do godz. 07:00 GMT), w ramach oferty sezonowej, będzie dostępny nowy zestaw unikalnych maszyn premium. Po ukończeniu specjalnych wyzwań sezonowych będziecie mogli go kupić z maksymalnym rabatem:

• W Kampanii Czołgowej: M1A2 Abrams + 3 Klucze do Dużego Trofeum z sezonu „Battle Allies” + Zapasowe użycia x5, Zestawy naprawcze x125, Apteczki x100, Gaśnice x50.
• W kampanii Okrętowej: USS Oklahoma + 4 Klucze do Dużego Trofeum z sezonu „Battle Allies” + Generatory dymu x195 + Zapasy marynarki wojennej x195.
• W Kampanii Lotniczej: P-39K-1 + 4 Klucze do Dużego Trofeum z sezonu „Battle Allies” + 5 Zapasowych użyć.

M1A2 Abrams (Era XIII)

Notka historyczna

Produkcję czołgu M1A2 Abrams rozpoczęto w 1992 roku. Główne różnice w stosunku do modelu M1A1 to lepsza ochrona, nowy system kierowania ogniem z panoramicznym celownikiem dowódcy oraz elektroniczny system wymiany danych.

W sumie zbudowano lub zmodernizowano do standardu M1A2 około 2 200 pojazdów. Czołgi te są nadal w służbie w Stanach Zjednoczonych, Australii, Arabii Saudyjskiej, Kuwejcie i Maroku.

Krótki przegląd

• Mocne strony: Świetna ochrona wieży, jeden z najlepszych pocisków APFSDS w grze, szybkie przeładowanie, dobra mobilność.
• Słabe strony: Wrażliwy kadłub.
• Rola w bitwie: Nowoczesny czołg podstawowy, wszechstronny i nadający się do każdej taktyki oraz na każdy zasięg.

W bitwie

M1A2 Abrams to jedna z modyfikacji amerykańskiego czołgu podstawowego, która do dziś pozostaje w służbie. W walce łączy w sobie wysoką przeżywalność, niemal maksymalną siłę ognia i dobrą dynamikę. Przyjrzyjmy się szybko jego najważniejszym cechom.

Kompozytowe pakiety pancerza wieży zawierają elementy z zubożonego uranu, które zwiększają odporność czołgu Abrams na pociski kinetyczne przeciwpancerne i z ładunkiem kumulacyjnym oraz na pociski kierowane. Wieża jest wyposażona w panele wybuchowe, które chronią załogę przed wybuchami amunicji. Mimo dodatkowego ciężaru wynikającego z wzmocnionego pancerza czołg zachowuje dobrą dynamikę i wysoką prędkość.

W skład amunicji wchodzi teraz bardzo potężny pocisk M829A2 APFSDS o zdolności przebicia ponad 600 mm oraz pocisk uniwersalny M908 – pocisk z ładunkiem kumulacyjnym o działaniu półprzeciwpancernym, idealny do szybkiego niszczenia lekko opancerzonych celów. Czołg nie ma automatu ładującego, ale doświadczony ładowniczy może zwiększyć jego szybkostrzelność do 12 pocisków na minutę.

Jedną z wad tego pojazdu jest stosunkowo wrażliwy kadłub w obszarze boków i tylnej części. Chociaż pancerz wytrzymuje ataki niektórych pocisków przeciwpancernych i ostrzał z działek automatycznych, trafienie pociskiem APFSDS w bok czołgu zawsze prowadzi do niefortunnych konsekwencji.

W projekcji czołowej czołg jest dobrze chroniony, choć pierścień wieży wciąż stanowi słaby punkt. Najlepiej radzi sobie za niewielką osłoną, odpierając ostrzał wroga mocnymi bokami wieży.

USS Oklahoma (Era III)

Notka historyczna

USS Oklahoma to amerykański pancernik typu Nevada. Stępkę położono 26 października 1912 r., zwodowanie – 23 marca 1914 r., a wejście do służby – 2 maja 1916 r. W 1918 roku dołączył do 6. Dywizji Pancerników i razem z USS Nevada wyruszył w kierunku wybrzeży Europy. W lipcu 1919 roku Oklahoma wrócił do Nowego Jorku, przeszedł remont i dołączył do Floty Atlantyckiej. Później brał udział w ćwiczeniach z Flotą Pacyfiku.

7 grudnia 1941 roku pancernik cumował w szeregu pancerników w Pearl Harbor. Podczas japońskiego nalotu okręt został trafiony torpedami (osiem trafień), wywrócił się i osiadł na dnie kilem do góry. Po wydobyciu marynarka wojenna uznała, że pancernik nie nadaje się do renowacji. W 1944 roku został wycofany ze służby, a w 1946 roku sprzedano go na złom. Podczas holowania do zatoki San Francisco w 1947 roku kadłub zaczął się przechylać i zatonął. Dokładna lokalizacja kadłuba pozostaje nieznana do dziś.

Krótki przegląd

• Mocne strony: Duża siła rażenia baterii głównej i dobre opancerzenie.
• Słabe strony: Niska prędkość, słaba salwa z broni pomocniczej oraz stosunkowo niska penetracja pocisków z działa głównego.
• Rola w bitwie: Morski „czołg” z potężnym opancerzeniem i niszczycielską siłą ognia baterii głównej.

W bitwie

USS Oklahoma to powolny, ale dobrze opancerzony okręt z potężnymi działami kalibru 356 mm. Główne uzbrojenie składa się z dziesięciu dział kalibru 356 mm – jego ogień z boku zapewnia naprawdę imponującą siłę ognia!

Jedną z cech USS Oklahoma jest jego stosunkowo niska mobilność – prędkość tego pancernika nie jest zbyt duża. Kolejną cechą jest przeciętna penetracja pocisków głównego kalibru, choć zadawane przez nie obrażenia po przebiciu pancerza są bardzo wysokie.

USS Oklahoma świetnie sobie poradzi na wszystkich odległościach walki. Jej pancerz długo będzie chronił okręt przed poważnymi uszkodzeniami, a sam okręt może zmierzyć się z najgroźniejszymi przeciwnikami w drużynie wroga.

P-39K-1 (Era III)

Notka historyczna

Bell P-39K-1 Airacobra to amerykański jednosilnikowy myśliwiec wyprodukowany przez firmę Bell Aircraft. Samolot miał trójkołowe podwozie oraz silnik zamontowany za kokpitem, który napędzał śmigło z przodu. W sumie zbudowano 210 egzemplarzy P-39K.

Airacobra odniosła największy sukces na Froncie Wschodnim w rękach radzieckich pilotów. Nie wiadomo, ile dokładnie egzemplarzy tego wariantu wysłano do ZSRR. W tym samym czasie na samolotach tej serii latali też wybitni asy alianccy – między innymi Dmitrij Glinka, który w 1943 roku pilotował P-39K-1 na niebie nad Kubaniem. Inne wersje Airacobry pilotowali Aleksander Pokryszkin (P-39N), Grigorij Rechkalow (P-39Q-15-BE) i Borys Glinka.

Krótki przegląd

• Mocne strony: działko kalibru 37 mm i karabiny maszynowe, duża prędkość, całkiem niezła zwrotność.
• Słąbe strony: Mały zapas amunicji do działka.
• Rola w bitwie: Airacobra to nietypowy myśliwiec, wyposażony w potężne działko kalibru 37 mm i charakteryzujący się dużą prędkością. Dobrze reaguje na sterowanie, ale wymaga wyćwiczenia.

W bitwie

P-39K-1 Airacobra to jeden z modeli jednosilnikowych myśliwców produkowanych przez amerykańską firmę Bell. W walce samolot ten wyróżnia się dużą prędkością, świetnie reaguje na ruchy sterów kierunku i szczególnie dobrze radzi sobie na średnich i niskich wysokościach.

Chyba najważniejszą cechą Airacobry jest jej uzbrojenie: działko kalibru 37 mm z niszczycielskimi pociskami burząco-odłamkowymi, uzupełnione dwoma karabinami maszynowymi kalibru 12,7 mm i czterema kalibru 7,62 mm. Pod kadłubem, na punkcie mocowania, można zawiesić bombę o masie 250 kg. Działko ma trudną balistykę i ograniczony zapas amunicji, ale zazwyczaj wystarczy jedno trafienie, żeby odesłać dowolny myśliwiec lub samolot szturmowy z powrotem do hangaru.

Najlepszą taktyką dla P-39K-1 jest „boom and zoom”. Nurkuj na cel z dużej wysokości, przeprowadź krótki atak, a potem znów wznieś się. W takiej sytuacji pilot ma szansę zbliżyć się na odległość 200–300 metrów i zamienić wroga w płonącą kupę gruzu krótką serią.

Airacobra radzi sobie całkiem nieźle w walce kołowej, ale w grze są samoloty, które znacznie lepiej sprawdzają się w walce manewrowej. Pilot powinien więc dobrze ocenić sytuację i wybrać najlepszą taktykę w zależności od tego, jak rozwija się bitwa.

*Prace nad specyfikacją maszyny i kamuflażami nadal trwają i mogą się różnić w momencie premiery.

Wyzwanie Sezonowe

Po wykonaniu zadań wydarzenia w dniach od 12 do 19 listopada (koniec o godz. 07:00 GMT) możesz otrzymać maksymalną zniżkę na oferty sezonowe!

Nie przegap tej fantastycznej okazji, by kupić świetne maszyny premium ze zniżką i zdobyć dodatkowe klucze do Dużego Trofeum w sezonie „Battle Allies”.