
[Oferta sezonowa] Triada Żywiołów
Unikalne pojazdy naziemne, okręty i samoloty – tylko w ofertach sezonowych!
Oferty sezonowe
Dowódcy! 🚩 Od 15 do 22 października 2026 r. (do godz. 07:00 GMT), w ramach oferty sezonowej, będzie dostępny nowy zestaw unikalnych maszyn premium. Po ukończeniu specjalnych wyzwań sezonowych będziecie mogli go kupić z maksymalną zniżką:
- W kampanii czołgowej: ZTZ96A (P) + 3 Klucze do Dużego Trofeum z sezonu „Protokół startu” + Zapasowe użycia x5, zestawy naprawcze x125, apteczki x100, gaśnice x50.
- W kampanii okrętowej: HMS Repulse + 4 Klucze do Dużego Trofeum z sezonu „Protokół startu” + generatory dymu x195 + zapasy marynarki wojennej x195.
- W kampanii lotniczej: Tu-14T + 4 Klucze do Dużego Trofeum z sezonu „Protokół startu” + 5 Zapasowych użyć.
ZTZ96A (P) (Era X)
Notka historyczna
Prototyp ZTZ96A to eksperymentalny chiński czołg podstawowy z rodziny ZTZ96, opracowany na początku XXI wieku w ramach programu modernizacji późniejszych modeli z linii produkcyjnej.
Główna różnica w stosunku do seryjnego modelu ZTZ96A polega na układzie opancerzenia wieży: zamiast mocowań ERA w kształcie grotu strzały zastosowano tu opancerzenie warstwowe o charakterystycznym profilu „igłowatym”, przypominającym wieżę brytyjskiego czołgu Chieftain. Drugą kluczową różnicą jest system ochrony aktywnej typu „soft-kill” JD-3 – pochodna radzieckiego systemu „Sztora”. Mimo tych modyfikacji czołg ten nigdy nie wszedł do seryjnej produkcji.
Krótka analiza
- Mocne strony: Wzmocniony pancerz wieży, pancerz reaktywny (ERA), skuteczne pociski APFSDS oraz automat ładujący.
- Słabe strony: Niska prędkość jazdy do tyłu.
- Rola w bitwie: Dobrze wyważony chiński czołg podstawowy z przyzwoitą ochroną i stałą szybkostrzelnością.

W bitwie
ZTZ96A (P) to prototyp nowoczesnego chińskiego czołgu podstawowego (MBT), który od pojazdów seryjnych odróżnia się wieżą: zamiast standardowego pancerza reaktywnego (ERA) w kształcie grotu strzały ma pancerz warstwowy o charakterystycznym profilu przypominającym „igłę”.

Rozwiązanie jest niekonwencjonalne, ale skuteczne – przednia część wieży okazała się niezwykle wytrzymała i potrafiła wytrzymać trafienia od wielu przeciwników z tej samej klasy. W połączeniu z pancerzem ERA na kadłubie sprawia to, że pojazd ten jest zaskakująco odporny na uszkodzenia.

Uzbrojenie stanowi działo gładkolufowe kalibru 125 mm z karuzelowym automatem ładującym, podobnym do systemów stosowanych w czołgach radzieckich i rosyjskich. Zaopatrzenie w amunicję obejmuje trzy rodzaje pocisków, z których głównym jest pocisk 125-I APFSDS o zdolności przebicia ponad 460 mm – wystarczającej do przebicia przedniego pancerza niemal każdego przeciwnika.
Zobacz cechy charakterystyczne pocisków ZTZ96A (P):
Zobacz cechy charakterystyczne pocisków ZTZ96A (P):

Oprócz automatu ładującego, z radzieckiej koncepcji czołgu podstawowego przejęto również skrzynię biegów, która powoduje, że prędkość jazdy do tyłu jest bardzo niska. Pamiętaj o tym i starannie zaplanuj trasę z wyprzedzeniem, żeby nie dać się zaskoczyć podczas cofania pod ostrzałem.

Pamiętaj o tym i starannie zaplanuj trasę z wyprzedzeniem, żeby nie dać się zaskoczyć podczas cofania pod ostrzałem.
HMS Repulse (Era IV)
Notka historyczna
HMS Repulse należał do klasy krążowników liniowych, których projektowanie rozpoczęto pod koniec 1914 roku jako rozwinięcie typu Revenge. Oba okręty budowano w szybkim tempie, choć żaden z nich nie zdążył wziąć udziału w bitwie przy Jutlandii – Repulse wszedł do służby w sierpniu 1916 roku, a jego siostrzany okręt Renown miesiąc później.
Podczas I wojny światowej „Repulse” brał udział w walkach wyłącznie podczas drugiej bitwy w Zatoce Helgolandzkiej. Po wybuchu II wojny światowej aktywnie uczestniczył w operacjach bojowych, w tym w kampanii norweskiej. W 1941 roku został wysłany do Singapuru, gdzie dołączył do pancernika „Prince of Wales”. W grudniu tego samego roku oba okręty zostały zatopione przez japońskie ataki lotnicze na Morzu Południowochińskim.
Krótka analiza
- Mocne strony: Duża siła rażenia i szybkostrzelność dział głównych kalibru 381 mm oraz dobra mobilność.
- Słabe strony: Słabe opancerzenie i ograniczona liczba dział głównego uzbrojenia.
- Rola w bitwie: Mobilny, ale słabo opancerzony krążownik liniowy, najlepiej sprawdzający się w drugiej linii.

W bitwie
Jeśli chodzi o siłę ognia salwy z głównych baterii, uzbrojenie HMS Repulse dorównuje uzbrojeniu pełnowymiarowego pancernika.

Sześć dział kalibru 381 mm rozmieszczonych w trzech wieżach – dwie z przodu, jedna z tyłu – zapewnia gęsty i skuteczny ogień burtowy. Na uwagę zasługuje też szybkość przeładowania: mimo że mają mniej dział głównych niż wielu konkurentów, przeładowują się szybciej.

Ochrona to zdecydowana słabość tego okrętu. Pas pancerny HMS Repulse jest długi, ale stosunkowo cienki. Jego osiągi są jednak świetne – okręt szybko przyspiesza i z łatwością manewruje, co pozwala dowódcy kontrolować odległość walki i unikać ostrzału.

Te cechy określają jej taktykę: szybkość i zasięg. Unikaj długotrwałych wymian ognia – jej pancerz nie wytrzyma długotrwałego ostrzału. Trzymaj się drugiej linii, wspieraj sojuszników potężnymi salwami i wykorzystuj jej mobilność, by uniemożliwić wrogowi stabilne namierzenie celu.
Tu-14T (Era IX)
Notka historyczna
Tu-14 (nazwa kodowa NATO: Bosun, co oznacza „bosman”) został opracowany przez biuro projektowe Tupolewa od 1947 roku w ramach Projektu 73. Samolot był początkowo wyposażony w trzy brytyjskie silniki Rolls-Royce’a: dwa silniki typu Nene i jeden Derwent V, bo same dwa silniki nie były w stanie zapewnić wymaganych osiągów. Późniejsze wprowadzenie mocniejszych krajowych silników WK-1 sprawiło, że trzeci silnik stał się zbędny, a jego miejsce w ogonie zajęła wieżyczka obronna. W 1951 roku Tu-14 pomyślnie przeszedł państwowe próby odbiorcze i wszedł do służby.
Jego główny konkurent, Ił-28, okazał się bardziej odpowiedni dla sił lądowych. W związku z tym Tu-14 został przystosowany do przenoszenia torped, otrzymał oznaczenie „T” i trafił do lotnictwa morskiego, gdzie jego przestronna komora bombowa świetnie sprawdziła się w tej roli. Produkcja seryjna trwała do lutego 1953 roku, a w sumie zbudowano 89 samolotów. Złożoność konstrukcji uniemożliwiła masową produkcję, więc samolot wycofano ze służby już w 1957 roku.
Krótka analiza
- Mocne strony: Do 3 000 kg bomb, bardzo skuteczna wieżyczka ogonowa, duża prędkość maksymalna oraz dwa działka ofensywne kalibru 23 mm.
- Słabe strony: Słabe przyspieszenie i przeciętna zwrotność.
- Rola w bitwie: Jeden z pierwszych radzieckich bombowców odrzutowych, charakteryzujący się dużym ładunkiem bombowym i doskonałym uzbrojeniem obronnym.

W bitwie
Tu-14T to bliski krewny Ił-28, który jest już dobrze znany pilotom War Thunder Mobile – najbardziej rzucającą się w oczy różnicą jest wydłużony kadłub, zaprojektowany tak, by pomieścić torpedę parowo-gazową. Oba samoloty mają podobne mocne i słabe strony, więc przyjrzyjmy się najważniejszym z nich. Dobra wiadomość: zalety przeważają nad wadami.

Pierwszą zaletą jest spory ładunek bombowy sięgający nawet 3 000 kg. Możliwość wyboru między pojedynczą bombą o masie 3 000 kg a parą bomb po 1 500 kg sprawia, że Tu-14T świetnie nadaje się do niszczenia baz. Kolejną zaletą jest duża prędkość maksymalna – Tu-14T jest niewiele wolniejszy od wielu myśliwców tej samej ery. Całość dopełniają ofensywne działka kalibru 23 mm: podczas przeładowywania bomb dają one realną szansę na wyeliminowanie jednego lub dwóch przeciwników podczas ataku.

Najbardziej niebezpieczną cechą Tu-14T, którą dzieli z Ił-28, jest tylna wieżyczka – dwa działka kalibru 23 mm o szerokim kącie ostrzału, co sprawia, że długotrwałe ściganie tego samolotu jest niezwykle ryzykowne. Trzymanie się ogona Tu-14T dłużej niż kilka sekund to kiepska decyzja dla każdego ścigającego. Myśliwce będą potrzebowały sporych umiejętności i pomysłowości, żeby atakować z sektorów, których wieżyczka nie jest w stanie objąć, i to przy dużej prędkości.

Wadami są powolne przyspieszenie, typowe dla wczesnych samolotów odrzutowych, oraz duże promienie skrętu, co częściowo wynika z rozmiarów samolotu. Pomijając te ograniczenia, Tu-14T to świetny bombowiec odrzutowy do niszczenia baz i celów naziemnych.
Wyzwanie Sezonowe
Po wykonaniu zadań w ramach wydarzenia w dniach od 15 do 22 października (zakończenie o godz. 07:00 GMT) możesz otrzymać maksymalną zniżkę na Oferty Sezonowe!
Nie przegap tej fantastycznej okazji, by kupić świetne maszyny premium ze zniżką i zdobyć dodatkowe klucze do Dużych Trofeów z sezonu „Protokół startu”.





