
[Oferta sezonowa] Legendy trzech żywiołów
Wyjątkowe pojazdy lądowe, okręty i samoloty – wyłącznie w ofertach sezonowych!
Oferty sezonowe
Dowódcy! 🚩 Od 22 do 29 lipca 2026 r. (do godz. 07:00 GMT), w ramach oferty sezonowej, będzie dostępny nowy zestaw unikalnych pojazdów premium. Po ukończeniu specjalnych wyzwań sezonowych będziecie mogli go kupić z maksymalną zniżką:
- W kampanii czołgów: Typ 90 (B) + 3 klucze do Dużego Trofeum z sezonu „Rising Threat” + zapasowe użycia x5, zestawy naprawcze x125, apteczki x100, gaśnice x50.
- W kampanii okrętów: HMS Queen Mary + 4 klucze do Dużego Trofeum z sezonu „Rising Threat” + generatory dymu x200 + zapasy marynarki wojennej x200.
- W kampanii samolotów: Washington B.Mk.I + 3 klucze do Dużego Trofeum z sezonu „Rising Threat” + 5 Zapasowych Użyć.
Typ 90 (B) (Era XIII)
Notka historyczna
Czołg podstawowy Typ 90 został opracowany pod koniec lat 80. dla Japońskich Sił Samoobrony Lądowej. Prace nad tym pojazdem zaczęły się niemal od razu po wprowadzeniu do służby czołgu Typ 74, a w latach 1980–1986 zbudowano i przetestowano dwa prototypy. W 1986 roku pojawiły się cztery ulepszone modele, które od swoich poprzedników odróżniało wyprodukowane w Japonii działo gładkolufowe kalibru 120 mm. W przeciwieństwie do zachodnich odpowiedników, czołg typu 90 został też wyposażony w automatyczny mechanizm ładujący.
Czołg wszedł do służby w 1990 roku. W latach 1990–2009 wyprodukowano łącznie 341 pojazdów, które do dziś służą w Japońskich Lądowych Siłach Samoobrony.
Krótka analiza
- Mocne strony: Duża zwrotność, czas przeładowania wynoszący cztery sekundy oraz panele wybuchowe.
- Słabe strony: Przeciętna ochrona pancerza.
- Rola w bitwie: Szybki, nowoczesny czołg z automatem ładującym, nadający się do aktywnej walki ofensywnej.

W bitwie
Zbudowany zgodnie z tradycją zachodniej konstrukcji czołgów, Typ 90 (B) wyróżnia się jedną istotną cechą w porównaniu z większością podobnych pojazdów – automatem ładującym do działa kalibru 120 mm. Czas przeładowania, wynoszący zaledwie cztery sekundy, należy do najkrótszych wśród wszystkich czołgów podstawowych tej ery.

Drugą kluczową cechą jest świetna mobilność. Mocny silnik zapewnia wysoki stosunek mocy do masy, dzięki czemu czołg szybko przyspiesza z miejsca i osiąga prędkość przekraczającą 80 km/h.

Zapas amunicji obejmuje dwa rodzaje pocisków: APFSDS do zwalczania czołgów wroga oraz HEATFS do radzenia sobie z lekko opancerzonymi pojazdami – proste i skuteczne.

Zobacz charakterystykę pocisków Typ 90 (B):
Zobacz charakterystykę pocisków Typ 90 (B):

Pancerz został zaprojektowany przede wszystkim z myślą o ochronie przed pociskami przeciwpancernymi, a nie przed pociskami APFSDS wystrzeliwanymi z dział czołgowych, a boczny pancerz mogą przebić nawet działka automatyczne małego kalibru.

Przeżywalność czołgu Typ 90 (B) zależy całkowicie od mobilności i umiejętności dowódcy. Zajmij najlepszą pozycję jako pierwszy, strzelaj jako pierwszy i unikaj długotrwałych walk – w rękach doświadczonego kierowcy to elegancka i zabójcza broń.
HMS Queen Mary (Era III)
Notka historyczna
Krążownik liniowy „Queen Mary” został położony w marcu 1911 roku w ramach programu marynarki wojennej na lata 1910–11 jako jedyny okręt swojej klasy. Budowę zakończono w sierpniu 1913 roku, co sprawiło, że był to ostatni krążownik liniowy zbudowany dla Królewskiej Marynarki Wojennej przed wybuchem I wojny światowej. Jego konstrukcja w dużej mierze opierała się na poprzedniej klasie „Lion”, ale miał lepsze uzbrojenie i ulepszone opancerzenie. Okręt wszedł do służby we wrześniu 1913 roku.
Tuż po wybuchu wojny, w sierpniu 1914 roku, „Queen Mary” wzięła udział w bitwie w Zatoce Helgolandzkiej. Pod dowództwem admirała Beatty’ego wraz z innymi brytyjskimi okrętami zatopiła dwa niemieckie lekkie krążowniki. W 1916 roku ten krążownik liniowy wziął udział w bitwie jutlandzkiej, zadając kilka trafień niemieckim okrętom, zanim pocisk z krążownika liniowego „Derfflinger” trafił w jego magazyny amunicji. Wybuch, który nastąpił po tym trafieniu, rozerwał okręt na kawałki, a on sam szybko zatonął.
Krótka analiza
- Mocne strony: Potężne uzbrojenie główne i świetna mobilność jak na wczesny okręt liniowy.
- Słabe strony: Słaba ochrona pancerza.
- Rola w bitwie: Łączy w sobie szybkość krążownika z siłą ognia pancernika – z drugiej linii skutecznie eliminuje najgroźniejszych przeciwników.

W bitwie
HMS Queen Mary oferuje dowódcom naprawdę atrakcyjne połączenie jak na okręt tej ery – zwrotność krążownika w połączeniu z bezkompromisową siłą ognia pancernika.

Cztery wieże z działami kalibru 343 mm pozwalają ci bez problemu ostrzeliwać każdy cel, w tym pancerniki z dużej odległości. Jednocześnie HMS Queen Mary wykazuje się doskonałymi właściwościami nautycznymi jak na okręt z tamtej epoki – jego maksymalna prędkość przekracza 50 km/h.

Szybkość ma jednak swoją cenę w postaci osłabionego pancerza: jej pancerz jest mocniejszy niż u krążowników, ale nie dorównuje większości pancerników. To właśnie określa jej styl gry – najlepiej sprawdza się jako ciężki krążownik, trzymając się blisko sojuszników, którzy mogą przyjąć na siebie ogień wroga, podczas gdy jej potężna bateria główna zadaje niszczycielskie ciosy najniebezpieczniejszym celom w sektorze.
Washington B.Mk.I (Era VIII)
Notka historyczna
Pod koniec lat 40. Królewskie Siły Powietrzne pilnie potrzebowały sprawnego bombowca strategicznego – takiego, który mógłby też służyć jako przyszły nośnik broni jądrowej. Własne projekty, w tym wczesne programy bombowców typu V, miały dać rozwiązanie dopiero w połowie lat 50. Powstanie NATO i ustawa o wzajemnej pomocy obronnej z 1949 roku dały Wielkiej Brytanii gotową alternatywę
Stany Zjednoczone miały w rezerwie sporą liczbę bombowców B-29, a RAF postanowił je wykorzystać do tymczasowego wzmocnienia Dowództwa Bombowców. Od marca 1950 roku dostarczono łącznie 87 samolotów, które otrzymały oznaczenie Washington B.1. W brytyjskiej służbie maszyny te nigdy nie zrzuciły bomby w warunkach bojowych – ale w latach 1950–1954 stanowiły trzon potencjału odstraszania nuklearnego Dowództwa Bombowców.
Krótka analiza
- Mocne strony: Ładunek bombowy o masie do 20 000 funtów oraz liczne wieżyczki, które zapewniają osłonę ze wszystkich stron.
- Słabe strony: Duże rozmiary.
- Rola w Bitwie: Jeden z najlepszych ciężkich bombowców w grze, łączący ogromny ładunek bombowy z wszechstronną ochroną zapewnianą przez wieżyczki z karabinami maszynowymi.

W bitwie
Legendarny amerykański Superfortress B-29 od dawna zajmuje kultowe miejsce w War Thunder Mobile. Teraz ten strategiczny bombowiec pojawia się w brytyjskiej linii lotniczej – poznaj Washington B.Mk.I.

Największą zaletą „Washingtona” jest jego ładunek bombowy: 40 bomb po 500 funtów, 18 po 1 000 funtów, 8 po 2 000 funtów albo 4 po 4 000 funtów – w sumie aż 20 000 funtów amunicji. To rekordowa wartość wśród wszystkich samolotów Królewskich Sił Powietrznych w grze. Oprócz ładunku bojowego „Washington” wyróżnia się też uzbrojeniem obronnym: pięć zdalnie sterowanych wieżyczek zapewnia ochronę ze wszystkich stron przed nadlatującymi zagrożeniami.

Jego osiągi lotnicze też robią wrażenie – na dużej wysokości „Washington” potrafi przekroczyć prędkość 650 km/h. Te cechy razem wskazują na jasną i skuteczną taktykę: nabrać wysokości, uważnie śledzić sytuację i precyzyjnie wystrzeliwać salwę za salwą w kierunku baz wroga. Przechwycenie tego olbrzyma nie będzie łatwym zadaniem dla wrogich myśliwców – wznoszenie się na wysokość kosztuje ich prędkość i naraża na potężne salwy z ciężkich karabinów maszynowych. Mimo to dowódca „Washington B.Mk.I” nie może nigdy popadać w samozadowolenie – naucz się celnie strzelać z wieżyczek z maksymalnego zasięgu.

Wyzwanie Sezonowe
Po wykonaniu zadań w ramach wydarzenia w okresie od 22 lipca do 29 lipca (kończy się o godz. 07:00 GMT) możesz otrzymać maksymalną zniżkę na oferty sezonowe!
Nie przegap tej fantastycznej okazji, by kupić świetne pojazdy klasy premium ze zniżką i otrzymać dodatkowe Klucze do Dużego Trofeum z sezonu „Rising Threat”.

